مقاله‌ها

CRM یا ERP: کسب‌وکار شما اول کدام را لازم دارد؟

هر دو سیستم داده مشتریان و سفارش‌ها را نگه می‌دارند و برای همین با هم اشتباه گرفته می‌شوند. در این مطلب می‌بینید مرز این دو کجاست، کجا روی هم می‌افتند و یک کسب‌وکار کوچک چطور تصمیم بگیرد بی‌آنکه مجموعه نرم‌افزاری بخرد که هیچ‌وقت از همه‌اش استفاده نمی‌کند.

به‌طور خلاصه: CRM مسیر رسیدن به فروش را مدیریت می‌کند: سرنخ‌ها، گفتگوها، معاملات، پیش‌فاکتورها و پیگیری‌ها. ERP آنچه را بعد از فروش پیش می‌آید مدیریت می‌کند: موجودی انبار، خرید، تولید، امور مالی و حسابداری. کسب‌وکار کوچک معمولاً با CRM شروع می‌کند و امکانات شبیه ERP را فقط وقتی اضافه می‌کند که کارهای پشت صحنه گلوگاه شوند. NeuroCRM یک CRM است با ماژول انبار، پیش‌فاکتور، فاکتور و محاسبه سود هر معامله؛ دفتر کل و بخش تولید ندارد.

فرق CRM و ERP چیست؟

CRM (سیستم مدیریت ارتباط با مشتری) حول آدم‌هایی ساخته شده که ممکن است از شما بخرند یا قبلاً خریده‌اند. اجزای اصلی‌اش مخاطبین، گفتگوها، معاملات، پیش‌فاکتورها و وظایف‌اند. به پرسش‌هایی از این دست جواب می‌دهد: چه کسی منتظر جواب است، کدام معاملات گیر کرده‌اند، به این مشتری چه قولی داده‌ایم؟

ERP (سیستم برنامه‌ریزی منابع سازمان) حول منابعی ساخته شده که شرکت برای تحویل کار به کار می‌گیرد. اجزای اصلی‌اش کالاها، انبارها، سفارش‌های خرید، سفارش‌های تولید، فاکتورها، پرداخت‌ها و سندهای حسابداری‌اند. به پرسش‌هایی از این دست جواب می‌دهد: چه داریم، به چه کسی بدهکاریم، این سفارش برایمان چقدر تمام شد، حساب و کتاب درست است؟

CRMERP
نقطه شروعمشتری و معاملهکالا، سفارش و پول
کاربران معمولفروش، پشتیبانی، بازاریابی، صاحب کسب‌وکارامور مالی، خرید، انبار، تولید
داده‌های اصلیمخاطبین، گفتگوها، معاملات، پیش‌فاکتورها، وظایفکالاها، موجودی، سفارش‌های خرید و تولید، دفتر کل
پرسش اصلی«این آدم می‌خرد، و کی؟»«می‌توانیم تحویلش بدهیم، و چقدر برایمان تمام شد؟»
خروجیقیف فروش، پیش‌بینی‌ها، پیگیری‌هاسطح موجودی، بهای تمام‌شده، صورت‌های مالی

می‌شود این دو را جلوی صحنه و پشت صحنه کسب‌وکار دانست. CRM سفارش را می‌گیرد؛ ERP آن را انجام می‌دهد و حساب و کتاب را نگه می‌دارد.

CRM و ERP کجا روی هم می‌افتند؟

مرز این دو مبهم است، چون هر دو با همان اسناد سروکار دارند. هم‌پوشانی بیشتر در چهار جاست:

  • اطلاعات مشتری. هر دو نام، نشانی و راه تماس مشتری را نگه می‌دارند. در شرکتی که هر دو سیستم را دارد، یکی از آن‌ها باید مرجع اصلی باشد.
  • پیش‌فاکتورها و سفارش‌ها. پیش‌فاکتور در بخش فروش شروع می‌شود، اما وقتی پذیرفته شد، به سفارشی تبدیل می‌شود که موجودی و تاریخ تحویل دارد.
  • فاکتورها. فاکتور را اغلب بخش فروش می‌فرستد؛ اینکه پرداخت شده یا نه را امور مالی پیگیری می‌کند.
  • گزارش‌ها. CRM درآمد را به تفکیک معامله گزارش می‌دهد؛ ERP به تفکیک حساب‌های دفتر کل. این دو عدد باید با هم بخوانند، و وقتی نمی‌خوانند، بحث بر سر این است که کدام سیستم درست می‌گوید.

بسیاری از محصولات بازار جایی میان این دو ایستاده‌اند: CRMهایی با کاتالوگ و انبار، ERPهایی با ماژول فروش. برای همین پرسش «CRM یا ERP؟» اغلب به این پرسش تبدیل می‌شود: «چه مقدار از کارهای پشت صحنه را باید در همان ابزار داشته باشم؟»

SCM و BPM چه می‌شوند؟

جست‌وجوهایی مثل «CRM vs ERP vs SCM» و «ERP vs CRM vs BPM» دو سرواژه دیگر را هم به میان می‌آورند:

  • SCM (مدیریت زنجیره تأمین) جریان کالا را پیش از رسیدن به مشتری پوشش می‌دهد: انتخاب تأمین‌کننده، برنامه‌ریزی خرید، پیگیری محموله‌ها و تحویل بار به شرکت حمل. مجموعه‌های بزرگ ERP معمولاً بخش SCM دارند؛ برای شبکه‌های پیچیده ابزارهای جداگانه SCM هم هست.
  • BPM (مدیریت فرایندهای کسب‌وکار) به طراحی و خودکارسازی روال‌های کاری می‌پردازد، مثلاً «پیش‌فاکتور تأییدشده یک فاکتور می‌سازد و بعد یک وظیفه برای انبار». امروز هم CRMها و هم ERPها سازنده روال کاری دارند، پس برای یک شرکت کوچک BPM معمولاً یک قابلیت است، نه محصولی جداگانه.

شرکت کوچکی که یک انبار و چند تأمین‌کننده دارد، به‌ندرت SCM و BPM را جداگانه می‌خرد. این دو برایش در قالب یک هشدار سفارش مجدد و چند قانون خودکارسازی ظاهر می‌شوند.

اصلاً کسب‌وکار کوچک ERP لازم دارد؟

در شروع کار نه. یک راه خوب برای تصمیم‌گیری این است که ببینید امروز وقتتان کجا هدر می‌رود.

با CRM شروع کنید اگر:

  • سرنخ‌ها از چند کانال می‌رسند و بعضی‌شان بی‌جواب می‌مانند.
  • پیش‌فاکتورها و پیگیری‌ها در جدول‌های اکسل، چت‌ها و حافظه آدم‌ها پخش‌اند.
  • نمی‌توانید بگویید چند معامله باز دارید یا ارزششان چقدر است.
  • کل قیف فروش در ذهن صاحب کسب‌وکار است.

امکانات شبیه ERP را اضافه کنید اگر:

  • کالای فیزیکی می‌فروشید و عدد موجودی آن‌قدر غلط درمی‌آید که فروش از دست می‌رود یا یک کالا را دو بار می‌خرید.
  • محصول را از قطعات مونتاژ یا تولید می‌کنید و باید مواد هر سفارش را برنامه‌ریزی کنید.
  • چند نفر سند مالی ثبت می‌کنند و به دفتر کل درست، گزارش‌های مالیاتی یا تلفیق حساب چند شرکت نیاز دارند.
  • بستن حساب‌های آخر ماه چند روز طول می‌کشد، چون داده‌ها بین ابزارها دستی جابه‌جا می‌شوند.

کسب‌وکاری که خدمات می‌فروشد به CRM، فاکتور و یک نرم‌افزار حسابداری نیاز دارد. فروشگاه یا پخش‌کننده اغلب CRM به‌علاوه انبار لازم دارد. تولیدکننده همان حالتی است که گریز از ERP، با برنامه‌ریزی تولیدش، سخت است. لازم نیست برای همیشه انتخاب کنید: اول CRM را راه بیندازید، حساب و کتاب را در نرم‌افزار حسابداری نگه دارید و وقتی تولید یا امور مالی از جدول‌های اکسل بزرگ‌تر شد، سراغ ERP بروید.

CRM و ERP چطور با هم کار می‌کنند؟

وقتی شرکتی هر دو را دارد، چند الگو برای وصل کردنشان هست:

  1. CRM جلوی صحنه، ERP پشت صحنه. فروش در CRM کار می‌کند. وقتی معامله‌ای موفق شد، سفارشی در ERP ساخته می‌شود و وضعیت پرداخت به CRM برمی‌گردد تا فروش ببیند چه کسی هنوز بدهکار است.
  2. مرجع مشترک مشتریان. یک سیستم صاحب اطلاعات مشتری است و دیگری فقط آن را می‌خواند. صاحب داده را پیش از اولین ورود داده تعیین کنید، نه بعد از آنکه رکوردهای تکراری پیدا شدند.
  3. کاتالوگ در ERP، پیش‌فاکتور در CRM. نام کالاها، قیمت‌ها و موجودی در پشت صحنه نگهداری می‌شوند و فروشنده‌ها از همان فهرست پیش‌فاکتور می‌دهند.
  4. ارسال یک‌طرفه. CRM روزی یک بار معاملات موفق و فاکتورها را به حسابداری می‌فرستد. ساده است و برای بسیاری از تیم‌های کوچک کافی.

الگو هر چه باشد، برای هر نوع داده فقط یک صاحب نگه دارید؛ وگرنه دو نسخه از مشتریان و قیمت‌ها کم‌کم از هم فاصله می‌گیرند.

NeuroCRM از کارهای ERP چه چیزهایی را پوشش می‌دهد؟

NeuroCRM یک CRM است. چند بخش هم دارد که مردم معمولاً در ERP دنبالشان می‌گردند، پس یک کسب‌وکار کوچک می‌تواند فروش و بخشی از تحویل را در یک جا اداره کند.

بخش فروش. معاملات در قیف‌هایی که خودتان تنظیم می‌کنید جلو می‌روند و خودکارسازی‌ها وقتی اتفاقی می‌افتد وظیفه و پیام می‌سازند. پیام‌های WhatsApp، Instagram، Facebook Messenger، Telegram، ایمیل و چت سایتتان به یک صندوق ورودی می‌رسند و به کارت مشتری وصل می‌شوند. تماس‌ها را می‌شود از طریق یک اپراتور SIP یا Twilio ضبط کرد و به متن درآورد.

پیش‌فاکتور، فاکتور و امضا. چهار قالب سند به زبان انگلیسی همراه محصول است: Quote (پیش‌فاکتور)، Invoice (فاکتور)، Agreement (قرارداد) و Certificate of completion (گواهی اتمام کار)؛ مشتری می‌تواند با لینک امضا کند. پرداخت‌ها از طریق ارائه‌دهندگانی دریافت می‌شوند که با کلیدهای خودتان وصلشان می‌کنید، مثل Stripe.

کاتالوگ و قواعد قیمت. معامله را می‌شود از کاتالوگ کالاها ساخت، با فهرست قیمت، بسته‌های ترکیبی و سقف تخفیف بر اساس نقش. تخفیفی که از سقف مجاز یک نفر بیشتر باشد، تأیید لازم دارد.

انبار. بخش «انبار» این زبانه‌های اصلی را دارد:

زبانهچه کاری انجام می‌دهد
موجودیکالایی که در انبار هست، کالایی که برای سفارش‌ها کنار گذاشته شده و کالایی که هنوز برای فروش آزاد است
اقلامفهرست کالاها با SKU و بارکد
انبارها و مکان‌هاچند انبار، هر کدام با مکان‌های نگهداری خودش
جابه‌جایی‌هادفتر ثبت ورود کالا، برداشت سفارش، ارسال، انتقال و کسر ضایعات
اسکنرجست‌وجو و جابه‌جایی موجودی با اسکن
تأمین مجددکالاهایی که از نقطه سفارش مجدد پایین‌تر رفته‌اند، با پیش‌نویس پیشنهادها
ارزش‌گذاری / تحلیلارزش موجودی، سرعت گردش آن و رتبه‌بندی ABC / XYZ کالاها

موجودی از روی جابه‌جایی‌ها حساب می‌شود: نمی‌توانید عددی را دستی رونویسی کنید، پس هر رقم به عملیاتی تاریخ‌دار برمی‌گردد. جزئیات را در CRM با مدیریت انبار بخوانید.

سود هر معامله. هر معامله پانل «امور مالی» با «سود و زیان معامله» دارد: درآمد، مبلغ وصول‌شده و هزینه‌هایی که خودتان اضافه می‌کنید. وقتی اقلام معامله بهای تمام‌شده داشته باشند، مالکان و مدیران سیستم حاشیه سود و سود خالص را هم می‌بینند.

خودکارسازی فرایندها. خودکارسازی‌ها رویدادها را، مثل موفق شدن معامله یا پرداخت فاکتور از طریق یک ارائه‌دهنده وصل‌شده، به کارهایی مثل ساختن وظیفه، فرستادن پیام، ساختن سند یا فراخوانی یک نشانی HTTP وصل می‌کنند. همین گام آخر راهی است برای فرستادن داده به سیستم دیگر، وقتی اتصال آماده‌ای وجود ندارد.

هیچ‌کدام از این‌ها یک ERP کامل نیست. این هسته فروش و موجودی است که یک فروشنده کوچک معمولاً اول به آن نیاز دارد.

NeuroCRM چه کارهایی انجام نمی‌دهد؟

همین محدودیت‌ها تعیین می‌کنند که کنارش به ERP نیاز دارید یا نه:

  • دفتر کل ندارد. NeuroCRM فاکتورها، پرداخت‌ها و هزینه‌ها را ثبت می‌کند، اما حسابداری دوطرفه و صورت‌های مالی در نرم‌افزار حسابداری خودتان می‌مانند.
  • بخش تولید ندارد. فهرست مواد هر محصول (BOM)، سفارش‌های تولید و برنامه‌ریزی مواد بیرون از NeuroCRM است؛ تولیدکننده کالای فیزیکی کنار آن به یک سیستم تولید نیاز دارد.
  • روی همگام‌سازی آماده با حسابداری حساب نکنید. کارتان را بر پایه اتصال آماده به نرم‌افزارهای حسابداری برنامه‌ریزی نکنید. تنظیمات ← ورود / خروج داده مخاطبین و معاملات را به‌صورت CSV یا XLSX جابه‌جا می‌کند؛ برای داده‌های دیگر، یک گام HTTP در خودکارسازی می‌تواند جزئیات رویداد را به سیستم دیگری بفرستد.
  • اپلیکیشن بومی موبایل ندارد. NeuroCRM به‌صورت وب‌اپلیکیشن (PWA) نصب می‌شود و کارکنان اعلان پوش می‌گیرند.
  • پلن رایگان ندارد. دوره آزمایشی 14 روزه هست و بعد از آن، فضای کاری تا وقتی اشتراک بخرید فقط‌خواندنی می‌شود.

اگر نیاز اصلی‌تان برنامه‌ریزی تولید یا دفتر کل کامل است، سراغ مجموعه‌های ERP بروید. راهنمای جایگزین‌های Odoo و صفحه‌های مقایسه توضیح می‌دهند ابزاری که از CRM شروع می‌شود کجا به کار می‌آید و کجا نه.

بین CRM، ERP یا هر دو چطور انتخاب کنیم؟

به این پنج پرسش به ترتیب جواب بدهید:

  1. درآمد از کجا نشت می‌کند؟ اگر پیش از فروش نشت می‌کند (سرنخ‌های بی‌جواب، پیگیری‌های فراموش‌شده)، با CRM شروع کنید. اگر بعد از فروش نشت می‌کند (موجودی غلط، فاکتورهای دیرهنگام، هزینه‌های نامعلوم)، سراغ ابزارهای انبار و امور مالی بروید.
  2. چیزی تولید می‌کنید؟ اگر بله و باید قطعات هر سفارش را برنامه‌ریزی کنید، ERP گزینه واقع‌بینانه است. اگر فقط می‌خرید و می‌فروشید، شاید CRM با انبار کافی باشد.
  3. چه کسی به این اعداد نیاز دارد؟ مدیر فروش قیف فروش و سود هر معامله را لازم دارد. حسابدار دفتر کل را. شاید هر کدام سیستم جداگانه‌ای لازم داشته باشند.
  4. از پس نگهداری چند سیستم برمی‌آیید؟ هر اتصال جایی است که داده می‌تواند کهنه شود. یک ابزار که بیشتر یک کار را پوشش می‌دهد، می‌تواند از دو ابزاری بهتر باشد که هر کدام کل آن کار را پوشش می‌دهند و با هم نمی‌خوانند.
  5. در دو هفته چه چیزی را می‌توانید آزمایش کنید؟ از دوره آزمایشی رایگان با مخاطبین و کالاهای واقعی و دست‌کم یک معامله واقعی استفاده کنید. دموی پر از داده نمونه مشکلات را پنهان می‌کند.

NeuroCRM چقدر هزینه دارد؟

هر کاربر ماهانه $13 هزینه دارد، یا ماهانه $10.40 برای هر کاربر با پرداخت سالانه. انبار، کاتالوگ، پیش‌فاکتور، فاکتور و تلفن در همین قیمت هستند؛ هزینه دقیقه‌های تماس را Twilio یا اپراتور SIP خودتان می‌گیرد. هوش مصنوعی‌ای که با مشتریان حرف می‌زند افزونه پولی جداگانه‌ای است («مرکز تماس عصبی») و در قیمت هر کاربر نیست. هر فضای کاری تازه دوره آزمایشی 14 روزه با همه امکانات روشن و تعداد نامحدود کاربر دارد. جزئیات در بخش تعرفه‌ها و صفحه مقایسه آمده است.

پرسش‌های متداول

آیا CRM همان ERP است؟

نه. CRM مشتریان، گفتگوها و معاملات را مدیریت می‌کند؛ ERP موجودی، خرید، تولید و امور مالی را. بعضی داده‌ها، مثل مشتریان و فاکتورها، بین این دو مشترک است و برای همین با هم اشتباه گرفته می‌شوند.

آیا CRM می‌تواند جای ERP را بگیرد؟

برای کسب‌وکاری که خدمات می‌فروشد یا کالا را می‌خرد و دوباره می‌فروشد، در بخش فروش و موجودی اغلب بله، اما در دفتر کل نه. اگر تولید دارید یا حسابداری رسمی را در همان سیستم می‌خواهید، ERP همچنان ابزار درست است.

کسب‌وکار کوچک اول کدام را بخرد؟

معمولاً CRM را، چون سرنخ‌های ازدست‌رفته و پیگیری‌های فراموش‌شده همین امروز پول شما را هدر می‌دهند. وقتی خطای موجودی یا دفترداری محدودیت واقعی شد، ابزارهای انبار یا حسابداری را اضافه کنید.

آیا هم CRM لازم دارم و هم ERP؟

فقط اگر هر دو مشکل واقعی باشند: پیش از فروش معامله از دست می‌دهید و در عین حال به برنامه‌ریزی تولید یا دفتر کل کامل نیاز دارید. بسیاری از شرکت‌های کوچک با یک CRM دارای انبار به‌علاوه یک نرم‌افزار حسابداری جداگانه کار می‌کنند.

تفاوت ERP، SCM و CRM چیست؟

CRM سمت مشتری را پوشش می‌دهد، ERP منابع داخلی و امور مالی را، و SCM تأمین‌کنندگان، خرید و حمل کالا را. مجموعه‌های ERP اغلب ماژول SCM هم دارند.

آیا NeuroCRM انبار و فاکتور دارد؟

بله. بخش «انبار» با موجودی، مکان‌های نگهداری، جابه‌جایی‌ها و پیشنهاد سفارش مجدد دارد، به‌علاوه فاکتور و پیش‌فاکتورهای امضاشده. دفتر کل و بخش تولید ندارد.

این مطلب چگونه تهیه شده است: متن را تیم NeuroCRM با کمک هوش مصنوعی نوشته است؛ آنچه درباره محصول گفته شده با کد و راهنمای NeuroCRM تطبیق داده شده و قیمت‌ها از تعرفه منتشرشده در تاریخ به‌روزرسانی برداشته شده‌اند.