راهنماهای گام‌به‌گام

قالب فرم پذیرش مشتری برای کسب‌وکارهای خدماتی (کپی کنید، تغییر دهید، چاپ کنید)

فرم پذیرش خوب، اطلاعاتی را که پیش از اولین تماس لازم دارید به دستتان می‌رساند و نه بیشتر. قالب زیر را کپی کنید، نسخه‌ای را که به کارتان می‌خورد انتخاب کنید و هر چه را هرگز استفاده نمی‌کنید حذف کنید.

به‌طور خلاصه: فرم پذیرش مشتری پنج بخش دارد: مشتری کیست، چه می‌خواهد، جزئیات عملی (بودجه، مهلت، دسترسی‌ها)، ترجیح می‌دهد چطور با او تماس بگیرید، و یک چک‌باکس رضایت. فقط چیزی را بپرسید که واقعاً به کار می‌برید، فقط موارد ضروری را اجباری کنید و اطلاعات حساسی را که لازم ندارید نخواهید. قالب زیر را کپی کنید، [داخل کروشه‌ها] را با عبارت‌های خودتان عوض کنید و آن را چاپ کنید یا به‌صورت فرم آنلاین در NeuroCRM بسازید؛ آنجا اگر فرم فیلدی با گزینه «ذخیره در مخاطب» داشته باشد، هر ارسال می‌تواند مخاطبی بسازد یا مخاطب موجود را به‌روز کند.

فرم پذیرش مشتری چیست؟

فرم پذیرش مشتری اولین پرسشنامه منظمی است که مشتری تازه پر می‌کند. به‌جای رفت‌وبرگشت طولانیِ «دقیقاً چه لازم دارید، تا کی، و چطور با شما تماس بگیرم؟» همه چیز را در یک صفحه جمع می‌کند.

سه کار انجام می‌دهد. پیش از آنکه یک ساعت پای تلفن بگذارید، نشان می‌دهد این کار به شما می‌خورد یا نه. جزئیات لازم برای پیش‌فاکتور را به دستتان می‌دهد. و ثبت می‌کند مشتری روز اول چه خواسته بود، که بعدها وقتی دامنه کار کم‌کم عوض می‌شود به کارتان می‌آید.

این قالب برای کسب‌وکارهای خدماتی است: مشاوران، کوچ‌ها، آژانس‌ها، فریلنسرها، پیمانکاران، طراحان، مربیان. فرم پزشکی یا سابقه سلامت نیست و مشاوره حقوقی هم نیست. اگر با اطلاعاتی سروکار دارید که قانون برایش قاعده گذاشته، از یک متخصص صلاحیت‌دار در کشورتان بپرسید چه چیزهایی را مجازید جمع کنید.

قالب: این را کپی کنید

هر چه [داخل کروشه] است عوض کنید و هر سطری را که استفاده نمی‌کنید پاک کنید. فرم کوتاهی که تا آخر پر می‌شود از فرم کاملی که نیمه‌کاره رها می‌شود بهتر است.

بخش 1. درباره شما

  1. نام و نام خانوادگی: [ ]
  2. شرکت یا سازمان (اگر هست): [ ]
  3. سمت شما: [ ]
  4. ایمیل: [ ]
  5. تلفن (با کد کشور): [ ]
  6. بهترین راه تماس با شما: [ ] ایمیل [ ] تماس تلفنی [ ] پیامک [ ] [پیام‌رسانی که استفاده می‌کنید]
  7. بهترین روزها و ساعت‌های تماس، و منطقه زمانی شما: [ ]

بخش 2. چه چیزی لازم دارید

  1. در یکی دو جمله، در چه کاری کمک می‌خواهید؟ [ ]
  2. الان چه اتفاقی افتاده که باعث شد امروز با ما تماس بگیرید؟ [ ]
  3. نتیجه خوب از نظر شما چه شکلی دارد؟ [ ]
  4. از کجا با [نام کسب‌وکار شما] آشنا شدید؟ [ ]
  5. قبلاً برای حل این مسئله کاری کرده‌اید؟ نتیجه‌اش چه شد؟ [ ]

بخش 3. جزئیات عملی

  1. تاریخ دلخواه شروع: [ ]
  2. تا چه تاریخی باید تمام شود، و چرا این تاریخ مهم است: [ ]
  3. بازه بودجه‌ای که در نظر دارید: [ ] کمتر از [مبلغ] [ ] [مبلغ] تا [مبلغ] [ ] بیشتر از [مبلغ] [ ] هنوز مطمئن نیستم
  4. چه کسان دیگری در تصمیم‌گیری نقش دارند؟ [ ]
  5. چیزی هست که پیش از شروع باید آماده کنیم (مدارک، نام کاربری و رمز ورود، لینک‌ها، دسترسی به سایت یا ساختمان)؟ [ ]

بخش 4. ترجیحات

  1. ترجیح می‌دهید گزارش پیشرفت کار را چطور بگیرید؟ [ ] ایمیل کوتاه [ ] تماس تلفنی [ ] سند مشترک [ ] [روش دیگر]
  2. چیزی هست که باید از آن پرهیز کنیم یا درباره‌اش مراقب باشیم؟ [ ]
  3. نکته دیگری هست که باید بدانم؟ [ ]

بخش 5. رضایت

  1. [ ] موافقم که [نام کسب‌وکار] اطلاعات بالا را نگه دارد و برای تماس با من درباره درخواستم از آن استفاده کند، طبق آنچه در [لینک سیاست حفظ حریم خصوصی شما] آمده است.
  2. [ ] (اختیاری) مایلم گاه‌به‌گاه خبرها و پیشنهادهای [نام کسب‌وکار] را دریافت کنم. هر وقت بخواهم می‌توانم انصراف بدهم.

این دو چک‌باکس را از هم جدا نگه دارید: موافقت با تماس درباره یک درخواست با موافقت با دریافت پیام‌های تبلیغاتی یکی نیست. متن دقیق به این بستگی دارد که شما و مشتریانتان کجا هستید، پس پیش از انتشار، الزامات کشورتان را بررسی کنید.

هر بخش به چه کاری می‌آید؟

  • درباره شما امکان جواب دادن را فراهم می‌کند و نشان می‌دهد تصمیم‌گیرنده کیست. اگر خواستید کوتاهش کنید، اول سمت و بهترین زمان تماس را حذف کنید.
  • چه چیزی لازم دارید کمک می‌کند بسنجید کار به شما می‌خورد یا نه و جوابی مرتبط بنویسید.
  • جزئیات عملی اطلاعات لازم برای پیش‌فاکتور را می‌دهد: زمان‌بندی، اندازه کار، دسترسی‌ها.
  • ترجیحات جلوی اصطکاک‌های بعدی را می‌گیرد. برای کارهای ساده کل این بخش را کنار بگذارید.
  • رضایت ثبت می‌کند که مشتری با استفاده شما از اطلاعاتش موافقت کرده است. نگهش دارید، با متنی کوتاه.

یک قاعده امتحان‌پس‌داده: برای هر سؤال بنویسید با جوابش چه خواهید کرد. اگر جواب صادقانه «هیچ» است، سؤال را حذف کنید.

کدام فیلدها باید اجباری باشند؟

فقط چیزهایی را اجباری کنید که بدون آن‌ها نمی‌توانید جواب بدهید: نام، یک راه تماس (ایمیل یا تلفن)، یک خط توضیح درباره نیاز، و چک‌باکس رضایت. بقیه اختیاری‌اند.

هر فیلد اجباری اضافه، چند فرم تکمیل‌شده را از شما می‌گیرد. اگر ایمیل یا تلفن لازم دارید اما نه هر دو را، به‌جای اجباری کردن هر دو، همین را در متن راهنما بنویسید.

در فرم پذیرش چه چیزهایی را نباید پرسید؟

فقط چیزی را جمع کنید که برای انجام کار لازم دارید و بقیه را بعداً، در گفتگو و وقتی مطمئن شدید کار را شروع می‌کنید، بپرسید. برای شروع، این‌ها را از فرم اول بیرون بگذارید:

  • کد ملی و شماره مدارک هویتی، شماره حساب یا کارت بانکی، رمزهای عبور. تقریباً هیچ‌وقت در مرحله پذیرش لازمشان ندارید و نگه داشتنشان پیامد نشت اطلاعات را خیلی بدتر می‌کند. جای پرداخت در فاکتور است، نه در پرسشنامه.
  • جزئیات سلامت، خانواده یا مشکلات مالی. مگر در حوزه‌ای کار کنید که این‌ها اصل کارتان است، نپرسید. اگر هم چنین است، این قالب نقطه شروع مناسبی برایتان نیست.
  • تاریخ تولد، نشانی منزل، حساب‌های شخصی شبکه‌های اجتماعی. فقط اگر کار به آن‌ها نیاز دارد بپرسید، و در همان مرحله‌ای که لازم می‌شوند.
  • سؤال‌هایی که نمی‌توانید با جوابشان کاری بکنید. «درآمد سالانه» به کار مشاور قیمت‌گذاری می‌آید، اما برای عکاس فقط شلوغی است.

این را هم تعیین کنید که جواب‌های کسانی را که هرگز مشتری نمی‌شوند تا کی نگه می‌دارید. ممکن است قوانین محلی برایش سقف گذاشته باشند.

سه نسخه برای شروع

قالب پایه بالا برای بیشتر کارها جواب می‌دهد. این نسخه‌ها بخش‌های میانی را عوض می‌کنند.

نسخه الف: مشاور یا کوچ

بخش 3 را با این‌ها جایگزین کنید:

  • آن یک نتیجه‌ای که این کار را برایتان ارزشمند می‌کند چیست؟ [ ]
  • چند نفر درگیر موضوع‌اند و چه کسانی هستند؟ [ ]
  • واقع‌بینانه هفته‌ای چقدر وقت می‌توانید برای این کار بگذارید؟ [ ]
  • چه چیزی باعث می‌شود همکاری با من را کنار بگذارید؟ [ ]

سؤال آخر عجیب به نظر می‌رسد، اما انتظارات را از همان اول رو می‌کند.

نسخه ب: آژانس یا استودیوی طراحی

بخش 3 را با این‌ها جایگزین کنید:

  • لینک سایت، پروفایل یا مطالب فعلی شما: [ ]
  • سه نمونه کار که دوستشان دارید، با یک خط توضیح درباره دلیلش: [ ]
  • مخاطب کار چه کسانی‌اند؟ [ ]
  • چه کسی تأیید نهایی می‌دهد و چند دور بازخورد را پیش‌بینی می‌کنید؟ [ ]
  • فایل‌های برند (لوگو، رنگ‌ها، فونت‌ها) را دارید؟ [ ] بله [ ] خیر [ ] بخشی از آن‌ها را

نسخه ج: پیمانکار یا خدمات منزل

بخش‌های 2 و 3 را با این‌ها جایگزین کنید:

  • نشانی محل کار: [ ]
  • آیا مالک ملک هستید؟ اگر مستأجرید، اجازه مالک را دارید؟ [ ]
  • چه کاری باید انجام شود؟ [ ]
  • نکته‌ای درباره دسترسی هست که باید بدانیم (جای پارک، حیوان خانگی، ساعت‌های مجاز کار)؟ [ ] رمز در ورودی را فقط وقتی بپرسید که کار قطعی شد.
  • عکس محل: [عکس‌ها را در جواب همین ایمیل بفرستید]
  • بازه‌های زمانی دلخواه برای بازدید: [ ]

می‌توانم آن را چاپ کنم؟

بله. قالب را در یک واژه‌پرداز بچسبانید، هر چه لازم ندارید حذف کنید، زیر هر سؤال جای کافی برای نوشتن بگذارید و برای مراجعه‌کنندگان حضوری یا بازدید از محل چاپش کنید. متن رضایت را در همان صفحه، بالای جای امضا بگذارید و برگه‌ها را در جای قفل‌دار نگه دارید.

برای هر چیزی که مشتری بتواند از گوشی پر کند، فرم آنلاین یعنی نه دست‌خط ناخوانا و نه تایپ دوباره. بخش بعد نشان می‌دهد این کار در NeuroCRM چطور انجام می‌شود.

این فرم را در NeuroCRM چطور بسازیم؟

NeuroCRM بخشی به نام «فرم‌ها» دارد با یک سازنده که مدیران سیستم در آن فرم می‌سازند. فقط مدیران می‌توانند فرم‌ها را ویرایش کنند؛ بقیه اعضای تیم صفحه را فقط می‌بینند.

  1. فرم‌ها را باز کنید و یک فرم جذب سرنخ بسازید.
  2. فیلدها را اضافه کنید. نوع‌ها عبارت‌اند از متن، متن چند خطی، ایمیل، تلفن، عدد، کشویی، انتخاب تکی، انتخاب چندگانه، تاریخ، امتیاز (ستاره)، مقیاس (CSAT/CES)، NPS 0–10 و رضایت (چک‌باکس). برای دو چک‌باکس بخش 5 از نوع «رضایت» استفاده کنید.
  3. برای هر فیلد برچسب، متن پیش‌فرض داخل فیلد، متن راهنمای زیر فیلد و اجباری بودن یا نبودنش را تعیین کنید. همان‌طور که بالاتر گفتیم، فقط موارد ضروری را اجباری کنید.
  4. گزینه ذخیره در مخاطب را روی چهار فیلدی بزنید که به کارت مخاطب می‌روند: نام، ایمیل، تلفن و شرکت.
  5. اگر می‌خواهید صفحه‌ها کوتاه‌تر به نظر برسند، فرم چند مرحله‌ای (یک سوال در هر صفحه) را روشن کنید. با روشن بودن آن، انشعاب هم می‌توانید بگذارید: هر گزینه یک سؤال انتخابی می‌تواند بازدیدکننده را به فیلد بعدیِ دلخواه شما بفرستد. انشعاب در لینک عمومی و نسخه iframe فرم کار می‌کند. فرم بعد از هر پرش به ترتیب فیلدها ادامه می‌دهد، پس به سؤال‌های نسخه بعدی هم می‌رسد، مگر اینکه سؤال انتخابی دیگری از روی آن‌ها بپرد؛ ساده‌ترین راه این است که برای هر نسخه یک فرم جدا بسازید.
  6. در زبانه تنظیمات متن دکمه ارسال و پیامی را که پس از ارسال نشان داده می‌شود بنویسید، و اگر خواستید نشانی تغییر مسیر پس از ارسال را هم بگذارید.
  7. وضعیت را روی منتشر شده بگذارید و بعد زبانه جاسازی را باز کنید. یک لینک عمومی، یک قطعه کد برای سایتتان و یک نسخه iframe می‌گیرید. کد سایت فقط وقتی ظاهر می‌شود که فرم منتشر شده باشد.

وقتی کسی فرم را می‌فرستد چه اتفاقی می‌افتد؟

اگر دست‌کم یک فیلد با گزینه ذخیره در مخاطب وصل شده باشد، ارسال فرم مخاطبی را پیدا می‌کند یا می‌سازد: اول با ایمیل و بعد با تلفن دنبال مخاطب موجود می‌گردد و فیلدهای خالی‌اش را پر می‌کند؛ اگر چیزی پیدا نشود، مخاطب تازه‌ای ساخته می‌شود. در فرم جذب سرنخ، کلید ایجاد یک معامله از هر ارسال به‌طور پیش‌فرض روشن است، پس هر چنین ارسالی یک معامله هم می‌سازد که به مخاطب وصل است و عنوانش «Request: [نام فرم]» (درخواست) است، مگر اینکه در عنوان معامله (اختیاری) عنوان خودتان را بنویسید. فرمی که هیچ فیلدی با «ذخیره در مخاطب» ندارد، نه مخاطب می‌سازد و نه معامله. معامله در اولین قیف شما، در اولین مرحله همان قیف می‌نشیند و تا وقتی کسی را مسئولش نکنید، مسئول ندارد.

یک کلید اختیاری هم برای کپچای Cloudflare Turnstile هست (محافظت در برابر اسپم). فقط اگر واقعاً اسپم می‌گیرید روشنش کنید: اگر دامنه سایتتان به کلید کپچا اضافه نشده باشد، فرم دیگر ارسالی نمی‌پذیرد.

محدودیت‌هایی که باید در نظر بگیرید

  • زبانه پاسخ‌ها 100 ارسال آخر را نشان می‌دهد، هر کدام با زمانش، پاسخ حداکثر چهار فیلدی که به کارت مخاطب وصل‌اند، و اینکه مخاطب یا معامله‌ای ساخته شد یا نه. نسخه آنلاین را کوتاه نگه دارید: نام، ایمیل، تلفن و شرکت را به مخاطب وصل کنید و سؤال‌های باز را در اولین تماس یا در ایمیل پیگیری بپرسید.
  • نسخه پیمانکار از مشتری می‌خواهد عکس‌ها را در جواب ایمیل بفرستد.
  • چک‌باکس رضایت یک خانه تیک است که می‌توانید اجباری یا اختیاری‌اش کنید. اینکه متن شما چه باید بگوید و داده‌ها را تا کی می‌توانید نگه دارید، چیزی است که باید طبق قوانین محل فعالیتتان خودتان تأیید کنید.
  • معامله‌ای که فرم می‌سازد مسئول ندارد. آن را به کسی بسپارید، وگرنه ممکن است درخواست بی‌آنکه کسی ببیند بماند.

بعد از فرم چه؟

اولین جواب با خودتان است. قالب‌های ایمیل پیگیری متن لازم را دارند و قالب قرارداد خدمات نشان می‌دهد وقتی مشتری «بله» گفت چه بفرستید. تنها کار می‌کنید؟ CRM برای فریلنسرها را ببینید.

NeuroCRM برای هر کاربر ماهانه $13 است (با پرداخت سالانه $10.40)، با 14 روز آزمایش رایگان برای کل تیمتان. تعرفه‌ها را ببینید.

پرسش‌های متداول

فرم پذیرش مشتری جدید چه چیزهایی باید داشته باشد؟

اطلاعات تماس، توضیح کوتاهی از نیاز مشتری، جزئیات عملی مثل زمان‌بندی و بازه بودجه، روش تماس دلخواه او و یک چک‌باکس رضایت. هر چیز دیگری باید جایش را در فرم توجیه کند.

فرم پذیرش مشتری چقدر باید طولانی باشد؟

آن‌قدر کوتاه که در چند دقیقه پر شود، با فقط سه چهار فیلد اجباری. برای پروژه‌های بزرگ، اول یک فرم کوتاه بفرستید و بعد از «بله» گفتن مشتری، پرسشنامه مفصل‌تری.

آیا چک‌باکس رضایت لازم است؟

اگر داده‌های شخصی را از فرم نگه می‌دارید، کار درستی است که بگویید با آن چه می‌کنید و بگذارید افراد موافقت کنند. اینکه رضایت، یا مبنای قانونی دیگری، الزامی است یا نه به قانون محل شما و مشتریانتان بستگی دارد، پس الزامات کشورتان را بررسی کنید.

قالب قابل چاپ فرم پذیرش مشتری وجود دارد؟

قالب بالا متن ساده است: آن را در یک سند بچسبانید، کوتاهش کنید و چاپ کنید. فایل قابل دانلودی وجود ندارد.

می‌توانم با این قالب اطلاعات سلامت جمع کنم؟

خیر. این قالب برای اطلاعات سلامت یا دیگر داده‌های حساس طراحی نشده است. اگر کارتان با چنین اطلاعاتی سروکار دارد، درباره قوانین حوزه‌تان مشورت بگیرید و فرمی مخصوص همین هدف بسازید.

این مطلب چگونه تهیه شده است: متن را تیم NeuroCRM با کمک هوش مصنوعی نوشته است؛ آنچه درباره محصول گفته شده با کد و راهنمای NeuroCRM تطبیق داده شده و قیمت‌ها از تعرفه منتشرشده در تاریخ به‌روزرسانی برداشته شده‌اند.